Achter de hoek van Harrisburg ligt Hershey. Een klein dorpje in het vroegere ‘middle of nowhere’. Tot ergens halverwege de jaren 1800 een zekere man met de naam Hershey beslistte om een chocoladefabriek te bouwen.
Hersheys is de côte d’or van Amerika. De man die alles begon kon blijkbaar geen kinderen krijgen en had toen het brilliante idee om een hele stad rond zijn fabriek te bouwen voor zijn werknemers. Intussen zijn er naast de stad ook nog enkele leukere dingen geplaatst. Naast de geschiedenis van Hersheys in ‘Hersheys Chocolate World’ is er ook nog een volledig pretpark met de meest geschifte railways.
Volgens mij is Hershey de man waarop Roald Dahl ‘Charlie en de chocoladefabriek’ op heeft gebaseerd.
Na de tour in de chocoladefabriek, wat eigenlijk niet meer is dan een vette hoop reclame, waar mensen gewillig naar gaan. Krijg je een gratis proevertje, dan kom je in de winkel waar je hele rijen ‘statistieken’ Dit zijn de 60% Amerikanen die obees zijn ziet aanschuiven om hele dozen chocolade te kopen. De enigen die met lege handen terug naar de parking wandelen zijn de slanke mensen. Heel grappig beeld.
Daarna zijn we toch maar ongezond gaan doen. Tony, een ex-collega van bij Electrabel, had me al veel verteld over Taco Bell. Volgens hem kon je daar heel goed eten. Taco Bell was volgens hem het Mekka van de fastfood. Dus zijn we dat even gaan testen. We wisten natuurlijk helemaal niet wat we wel of niet moesten nemen. Maar door wat random zaken aan te duiden op de menu kregen we vanalles voorgeschoteld. Een aantal dingen waren inderdaad wel lekker en zouden we bij gelegenheid zelfs nog eens eten. Andere dingen waren dan weer minder.
