Alweer 200km voor de boeg vandaag. Vanochtend niet te vroeg opgestaan en alles rustig ingepakt. Af en toe moet je je koffer helemaal herorganiseren en even kijken wat je nog wel of niet hebt om aan te doen. Ik hoop dat we binnenkort nog eens een wasmachine op de kamer hebben, dan heb ik weer wat meer keuze.
In Ottawa aangekomen werden we verwelkomd door Arun Smith, een kerel die duidelijk goede pillen pakt. Supervriendelijke gast waar alles perfect is en waar je al je vragen kwijt kan. Hij bood zelfs meteen een paraplu aan toen we onze auto in de garage gingen zetten.
Het weer in Canada is raar. Regen en zon wisselen elkaar hier af. Je krijgt enkel extremen, een dag miezerig weer zoals bij ons zit er blijkbaar niet in. We hebben in afwachting van onze kamer al een mooie wandeling gemaakt en daardoor hebben we het parlement van Canada in al zijn glorie kunnen zien. Niet dat er iets speciaals aan is ofzo. We hebben eigenlijk meer langs de winkeltjes gelopen.
Poutine blijkt het nationale gerecht van Québec te zijn, dat eigenlijk pas eindigt aan de andere kant van de rivier die Ottowa in twee deelt. Daarom gaan we voor deze avond eens proberen om Poutine te eten aan een democratische prijs. Vooral van dat laatste ben ik nog niet echt overtuigd.