Met pijn in het hart hebben we vandaag het Soho Metropolitan en Toronto verlaten, volgende halte Niagara Falls. We wisten al dat het Hilton hotel in Niagara niet echt ons ding ging zijn, maar we waren hier voor de watervallen. Het hotel was bijzaak omdat we slechts één nacht blijven.
Men had regen voorspeld, dus heeft het niet geregend. De weerberichten hier zijn zoals die van Armand Pien, allemaal wel leuk, maar of de voorspellingen uitkomen, dat is iets anders.
De watervallen zijn enorm. Er komt een wolk water vrij die voor een soort van continue vervrissende neerslag zorgt.
De Niagara Falls bestaan uit twee delen. Het Amerikaanse deel is het minst spectaculaire. Het is ook ingezakt, dus daar valt het water minder diep dan bij de rest van de Niagara Falls.
Het bekende hoefijzer van de Niagara Falls is eigenlijk de Canadese kant van de watervallen. Deze zijn spectaculair en zorgen voor een continue mist die als zachte miezerige regen naar beneden komt. Vooral op warme dagen zoals vandaag een heel aangenaam iets, maar wel gevaarlijk voor zonnebrand.
We hebben een tochtje gemaakt met de Maiden of the mist. Dit is een boottochtje van ongeveer 10 minuten langs het Amerikaanse deel van de watervallen tot in het Canadeese deel. Vooral in het hoefijzer is het niet uit te houden. Je zit precies in een continue stortbui die je langs alle kanten aanvalt. Regelmatig zie je aalscholvers duiken naar voedsel, zij voelen zich tussen al het geweld van de watervallen kiplekker.
Onze kamer in het Hilton hotel had uitzicht op de watervallen, voor zo ver dat ging natuurlijk, wat een aangename verassing was, omdat je normaal gezien voor deze kamers moet bijbetalen.
De reden waarom we zo laat posten is omdat in het Hilton enkel in de lobby free wifi was. Daar voelden wij ons natuurlijk te goed voor :p