Vanmorgen was het veel te vroeg. Lieve heeft me om 5:00 gewekt. Hotels zijn toch maar saai, dus zijn we maar meteen op stap gegaan. We wilden even naar het strand wandelen, maar dat bleek 3 mijl verder pas te zijn. Dus hebben we op zijn Amerikaans de wagen genomen om te gaan wandelen.
Op het strand kwamen we de eerste vreemde vogel tegen. Zijn naam is Leo en komt voor zijn ontspanning regelmatig op zondag naar het strand om… met een metaal detector dingen te vinden… hoofdzakelijk lipjes van blikjes bier 🙂
Hij wist ons wel te vertellen waar de grootste en mooiste mansions van Newport te vinden waren en dus gingen we op weg en vonden wat we zochten, adembenemend mooie kastelen van huizen.
Van al die grote huizen kregen we grote honger, dus gingen we maar terug naar het hotel om te ontbijten. Daarna zijn we op ons gemak richting Hyannis gereden, met een kleine detour om zo goedkoop mogelijk te tanken. Hyannis is een echt touristenstadje aan de Atlantisch Oceaan. Lieve wist dat er een knutselwinkeltje was en dus hebben we daar een uurtje door de inventory gebrowsed en daarna hebben we een chicken sandwich met Cape Cod Chips gegeten. Cade Cod Chips blijken gewone zouten chips te zijn.
Daarna trokken we door naar onze eindbestemming van de dag Brewster. Toen we de immense oprijlaan opreden werden we begroet en doorverwezen naar ‘the white house’ waar we ons moesten aanmelden, dit was een stukje terug op de weg aan de linker kant.
Daar aangekomen werden we als goden verwelkomd op een immens domein. De Bulgaarse picollo, die ooit aan de kanten van Luik had gewoont, moest de auto nemen om ons naar onze kamer te begeleiden. Deze lag namelijk op zo’n slordige 4 km van de receptie. Het gevoel dat je dan krijgt is werkelijk onbeschrijfelijk. Onze kamer bleek een goed ingeruste studio te zijn met balkon, salon, volledige keuken en een supermooi bed. We hadden wel wat tijd nodig om te bekomen van dit alles.
We hadden al op het internet gelezen dat je hier naar walvissen kunt gaan kijken en alle positieve reacties hadden ons toch wel heel nieuwsgierig gemaakt. We zijn toen naar Provincetown gereden, helemaal op het topje van Cape Cod. We waren net op tijd om met de laatste shift whale watchers op stap te gaan. De zee was wat woelig door de sterke wind, maar dit zorgde ervoor dat de walvissen regelmatig naar boven kwamen, wat voor prachtige beelden zorgde.
Na het whale watchen hebben we in een klein restaurant New England Clam Chowder gegeten, dit is een lokale vissoep. Daarna op de laatste krachten teruggereden naar het hotel, om tevreden in ons bedje te zakken na een goedgevulde dag. Ik was zo moe dat ik deze post vanochtend heb gemaakt.